Konfederasyonumuz tarafından kurulan “TİSK Çalışan Çocuklar Bürosu”na kayıtlı çocuklar, usta tiyatrocu Ali Erdoğan ile birlikte bu kez bir oyunu sahneye koymak için çalıştılar. Erdoğan’la sanat yaşamını ve katkıda bulunduğu sosyal projeleri konuştuk.

1983’te “Ankara Halk Tiyatrosu”nda profesyonel oldum. 1987’de İstanbul’a geldim. “Nokta Tiyatrosu” ve Zeki Alasya-Metin Akpınar’dan kabare sanatı üzerine çok şey öğrendiğim “Devekuşu Kabare Tiyatrosu”nda çeşitli oyunlarda, irili ufaklı roller aldım. Bugüne kadar yirmiden fazla oyunda oynadım.

2001’de kendi topluluğumu, yani “Kabare Dev Aynası Tiyatrosu”nu kurdum. Burada kendi yazıp-yönettiğim “İlişkime İlişme” (161 kez oynandı), “Sansasyonun Kadar Konuş”, “Tıpkısının Aynası” adlı oyunları sergiledim. İki sezon oynadığım “Külahıma Anlat” adlı tek kişilik gösterimi sergilemeye devam etmekteyim. Bu gösteriyi İstanbul ve Anadolu’da elli beş kez oynadım. Şu an da kabare tarzını ısrarla sürdüren ve her sezon bir kabare oyunu sergileyen tek topluluğuz diyebilirim.

Konfederasyonumuzun 1999 yılında Pendik Sanayi Sitesi’nde kurduğu “TİSK Çalışan Çocuklar Bürosu”na kayıtlı çalışan çocuklara sosyal etkinlikler kapsamında “tiyatro” çalıştırdınız ve bu kapsamda bizlere ve çalışan çocuklara önemli bir destek verdiniz, size çok teşekkür ediyoruz. Bu çalışmalar sırasındaki izlenimleriniz nelerdir? Çalışan çocukların performansını nasıl buldunuz?

Oyunlarımızı yakından takip eden, tarzımızı seven ve manevi destek veren dostlarımızdan biridir değerli Doktor Nezih Varol. Kendisiyle bir tıp kongresinde tanışmıştık. Yeri gelmişken söyleyeyim, tıp kongrelerinde oyun sergileyen ender topluluklardan biriyiz. Nezih Bey sağolsun tiyatromuzu çok canayakın bulur. Bir gün kafasındaki projeyi anlattı bana. Proje, çırak çocuklarla tiyatro yapmak üzerineydi. Ben de bu düşünü gerçekleştirme konusunda ona söz verdim. Önce gençlerle tanıştım. Onların isteklerini, heyecanlarını ve en önemlisi de kararlılıklarını görünce kolları sıvama kararı aldık hep birlikte. Önce onlara “Külahıma Anlat” oyunumu izlettim. Çok eğlendiklerini söylediler. “O zaman madem beğendiniz, sizlerle benim yaptığım gibi skeçler çalışacağız” dedim. Bu teklifim hoşlarına gitti. Önce okuma provaları yaptık. Ardından sahneye çıktık. Provalar sırasında onların heveslerini kırmamaya çok özen gösterdim. Yanlışlarını yüzlerine vurup onları demoralize edecek bir tavır takınmak yerine; kendi eksiklerini yine kendileri tarafından gidermelerini sağladım. Dolayısıyla onlara bir hoca, bir oyuncu koçu gibi değil de ağabeyleri gibi daha açık ve doğal davrandım. Böylece kendilerini hiç kasmadılar. İçlerinde ne varsa ortaya döktüler... Sıcak bir çalışma ortamı oluşturduk hep birlikte. Son derece saygılı, terbiyeli, disiplinli davrandılar. Bence bu işi başardılar. Büyük bir medeni cesaret örneği göstererek becerilerini ortaya koyup, güven kazandılar. Kendilerinden sonra yapılacak bu tarz tiyatral çalışmaların da yolunu açtılar. Örnek oldular.

Sizin eğitim içerikli mesajlar taşıyan skeçler yazdığınız ve bunları sergilediğiniz bilinmektedir. Bu kapsamda ne tür skeçler hazırladınız ve nerelerde sundunuz. Ayrıca, bu mesajlara ilişkin seyircilerden nasıl tepkiler aldınız?

Tiyatromuz, 2004’te BTC projesi kapsamında, ham petrol hattı güzergahı boyunca (Ceyhan’dan Posof’a kadar) şantiyelerde işçilere, köylerde köylülere; “Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar” konusunda eğitici-eğlendirici bir gösteri sundu. Bu projemiz üç ay sürdü ve altmıştan fazla oyun sergiledik. İşçiler, köylüler hem eğlendiler hem de bu hastalıklar konusunda bilgi sahibi oldular. Ayrıca tiyatromuz; tıp kongrelerinde yine eğitim amaçlı eğlenceli oyunlar sergilemeye devam ediyor. Son projemiz ise; bu yıl Kadıköy Belediyesi Konuk Evi’nde barınan ve şiddet gören kadınların (8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde) rol aldığı “Kadın İnsanlığın Anasıdır” oyunu.

Oyun, ilk olarak Kadıköy Caddebostan Kültür Merkezi’nde sergilendi. Sonradan Anadolu’da turneye bile çıktı. Kadınlar yaşadıkları şiddeti, “Kol kırılır, yen içinde kalır” zihniyetiyle davranmadan kendileri bizzat sahne üzerine çıkarak sergilediler. Bu çalışma Türkiye’de bir ilk... Şu günlerde Konuk Evi’ndeki kadınların çocuklarıyla bir de çocuk oyununu “Bremen Mızıkacıları”nı çalışıyoruz. O çocuklar da sahneye çıkıp anneleri gibi kendilerini gösterecekler. Bu çalışmalar şunu gösteriyor ki; insanoğlu içindeki cevheri her koşulda ortaya çıkarabilir. Yeter ki ona ilgi ve şefkat gösterilsin.

Bu sezonda hangi oyunlarla karşımızda olacaksınız?

Bu sezon “Külahıma Anlat” oyunuma devam edeceğim. Ayrıca “Yolumuzu Bulalım” adlı güldürüyü de yeni sezonda sergilemeyi düşünüyorum. Tabii, “Kabare Dev Aynası” olarak çeşitli projelerle insanlığa faydalı olmak için tiyatral destek vermeye devam edeceğiz.

TİSK Çalışan Çoçuklar Bürosu Proje Sorumlusu
Yrd. Doc. Dr. Nezih Varol tiyatro grubuyla birlikte...

Ali Erdoğan kimdir?

1964’te Ankara’da doğdu. 1983’te Ankara Halk Tiyatrosu’nda profesyonel oldu. 1987’de Nokta Tiyatrosu’nda, 1991’de Devekuşu Kabare Tiyatrosu’nda rol aldı. 2001’de kendi tiyatrosu olan Kabare Dev Aynası Tiyatrosu’nu kurdu. Televizyon için kaleme aldığı diziler arasında öne çıkanları; Hastane, Yasemince, Zeki-Metince, Başka İstanbul Yok, Bizden Söylemesi yer alıyor. Ayrıca Sahibinden Az Kullanılmış Yürek (Şiir-Ada Müzik Yayınları), Bildiğin Gibi Değil (Mizah-Papirüs Yayınları), Bırak Bu Uyakları (Şiir-Kabare Dev Aynası Yayınları), Yolumuzu Bulalım (Oyun- Kabare Dev Aynası Yayınları), Sütunumun Kenarı (Mizah-Say Yayınları) adlı altı adet kitabı bulunuyor.